Buitengesloten
De openbare ruimte is van iedereen. Maar wie mag er blijven? Wat voor de één een doorgangsruimte is, is voor de ander een dagelijkse leefomgeving. Voor wie geen thuis heeft, wordt de stad een plek om te leven. Om te slapen, te wachten, beschutting te zoeken.
Ik dwaalde door steden en sprak met mensen op straat. Hun verhalen vormen het vertrekpunt van mijn werk. De verhalen verklaren de beelden niet en de beelden illustreren de verhalen niet. Samen laten ze zien hoe een ruimte verschillend kan worden gezien en ervaren. Waar de werkelijkheid overgaat in herinnering, verlangen, dromen of verbeelding, blijft open. Misschien hoeven we dat ook niet te weten.
